Jak to jest być więźniem umysłu?
Ciągłe próby oddzielenia nietrwałej fizyczności od jaźni, której nie jesteśmy w stanie pojąć.
czwartek, 25 maja 2017
Za wcześnie
Nie lubię, gdy tak wcześnie chce mi się płakać.
Nie mogę zamknąć drzwi.
Nie wyobrażam sobie, żeby zobaczyli.
A tak bardzo kocham płakać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Nowszy post
Starszy post
Strona główna
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz